Wednesday, 20 March 2013

ഭകർവാടി

ഹാ കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഒരു അപരിചിതത്വം അല്ലെ, സംശയിക്കണ്ട ഇവൻ നമുക്ക് അന്യൻ തന്നെ. മഹാരാഷ്ട്രക്കാർക്ക് പ്രിയങ്കരനാണ് , അതെ പറയുന്നത് ഞാൻ ആയതുകൊണ്ട് മനസ്സിലായല്ലോ ഇതും കഴിക്കാൻ ഉള്ളതാ, സ്വീറ്റും സാൾട്ടിയും ആയ പലഹാരം. 
2010 നവംബർ 6, അന്ന് ഞാനും മുംബൈയിൽ നിന്നും ഉള്ള രാജശ്രീയും ഫിലിപ്പീൻസിൽ നിന്നും ഉള്ള നോയലും കൂടെ പാരിസ് വിസിറ്റിനു പോയ ദിവസം, പതിവ് പോലെ എല്ലാരും ഓരോ ഫുഡ് ഐറ്റംസ് കരുതിയിരുന്നു. ബ്രസ്സൽസിൽ നിന്നും ബസ്സിൽ ആണ് യാത്ര. യാത്ര തുടങ്ങി കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ ബ്രെഡ്‌ ടോസ്റ്റ്‌  ചെയ്തു വെച്ചത് ചമ്മന്തിപ്പൊടിയും കൂട്ടി കഴിച്ചു ( എന്നാ കോമ്പിനേഷൻ അല്ലേ ) പിന്നെ ആപ്പിളും, ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ വിലക്ക് നല്ല ആപ്പിൾ കിട്ടിയിരുന്നതു കൊണ്ട് ഗ്രൂപ്പിൽ ഉള്ള എല്ലാരുടെയും ഡൈലി മെനുവിൽ രണ്ടോ മൂന്നോ ആപ്പിൾ ഉറപ്പായിരുന്നു . രാജശ്രീ കരുതിയിരുന്നത് ഭകർവാടി ആയിരുന്നു. ഈഫൽ ടവറിനു അടുത്തെത്തിയപ്പോഴേക്കും നന്നായി വിശക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, ബ്രേക്ക്‌ഫാസ്റ്റ്  കഴിക്കാൻ നില്ക്കാതെ ബസ്സിറങ്ങി കഴിയുന്നതും വേഗം ഈഫൽ ടവർ ലക്ഷ്യമാക്കി കുതിക്കുകയായിരുന്നു, അതും ഞങ്ങൾ അന്ന് അവിടെ എത്തുമ്പോൾ നല്ല മഴയും അല്ലെങ്കിലെ തണുപ്പ് മൈനസ്  അഞ്ചിനും പത്തിനും ഇടയ്ക്കായിരുന്നു അതിനിടയ്ക്ക്  മഴയും, ഇടിവെട്ടിയവനെ പാമ്പു കടിച്ച അവസ്ഥ.
അങ്ങിനെ നിൽക്കുമ്പോൾ ആണ് രാജശ്രീയുടെ വക ആ പലഹാരം കിട്ടുന്നത്, സാധാരണയായി ആരെന്തുതന്നാലും ഞാൻ അധികം എടുക്കാറില്ല അല്ലെങ്കിൽ വാങ്ങാറില്ല . പക്ഷെ ഒരുമാസത്തിലധികം നമ്മുടെ വിഭവം ഒന്നും കഴിക്കാതിരുന്നതുകൊണ്ടോ അതല്ല അതിന്റെ തന്നെ ടേസ്റ്റ് കൊണ്ടോ എന്തോ ഞാൻ കുറെ എടുത്തു, ഞാൻ എടുക്കുന്നതിനനുസരിച്ചു അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും നിർബന്ധിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു വീണ്ടും എടുത്തു കഴിക്കാൻ, ഞാൻ മതിയാക്കി. എൻറെ വക അവൾക്ക്  കൊടുക്കാറുണ്ടായിരുന്നത്  നമ്മുടെ സ്വന്തം ചമ്മന്തിപ്പൊടിയും പൊടിയും പിന്നെ മാഗ്ഗി നൂഡിൽസും ആയിരുന്നു. അധികദിവസവും ക്ലാസ്സിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ ചമ്മന്തിപ്പൊടി എടുക്കാൻ അവൾ പറയുമായിരുന്നു, എന്തോ അത് അവൾക്ക്  നന്നായി ഇഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന് തോന്നുന്നു. 
നാട്ടിൽ തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ നാട്ടിലൊക്കെ തപ്പി ആ പലഹാരത്തിന് , പക്ഷെ എവിടെയും കിട്ടിയില്ല. പിന്നീട് അത് കഴിക്കാൻ പറ്റും എന്നൊന്നും കരുതിയില്ല, ഒന്നാമത്തെ കാര്യം നോർത്ത്  ഇന്ത്യയിലേക്ക്‌ വരുന്നതിനെ പറ്റി ഒരിക്കലും ചിന്തിച്ചിട്ടേ ഇല്ലായിരുന്നു. അങ്ങിനെ ഇരിക്കുമ്പോൾ ആണ് ഐസർ മൊഹാലിയിൽ ഇന്റർവ്യൂവിനു രണ്ടു ദിവസം മുൻപ്  മുംബൈയിൽ ഒരു ഇന്റർവ്യൂ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവളെ അറിയിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ വീട്ടിൽ  നിന്നും പോകാൻ ഉള്ള ദൂരമേ ഉള്ളു എന്നും അവിടെ നിൽക്കാം എന്നും പറഞ്ഞു. 
അങ്ങിനെ നാട്ടിൽ നിന്നും പോകുമ്പോൾ രാജശ്രീയുടെ മകൾ ഋതുജയ്ക്ക് കുറെ സ്വീറ്റ്സും ഒക്കെ നാട്ടിൽ നിന്നും തന്നെ വാങ്ങിച്ചു പൊയി. അവിടെ എത്തുമ്പോൾ അവൾ ഓഫീസിൽ ആയിരുന്നു, അവളുടെ അമ്മ ആയിരുന്നു അവിടെ ഉള്ളത് , അമ്മക്കാണെങ്കിൽ മറാഠി മാത്രമേ അറിയുള്ളു , നല്ല രസമായിരുന്നു. എനിക്ക് ചായയും പലഹാരങ്ങളും ഒക്കെ കൊണ്ട് വന്നു തന്നു, അതിനു ശേഷം കുളിക്കാനും വിശ്രമിക്കാനും എല്ലാം ആൻഗ്യം കാണിച്ചു തന്നു, അതിനു ഭാഷ പ്രശ്നമല്ലല്ലോ. ഒരു ഏഴുമണി ആവുമ്പോഴേക്കും രാജശ്രീയും അച്ഛനും വന്നു. അപ്പോഴേക്കും ഋതുജ ഉറക്കമെണീറ്റിരുന്നു, ആദ്യമൊക്കെ അധികം കമ്പനി ആയില്ല, പിന്നെ കമ്പ്യൂട്ടറിൽ ഗെയിം എടുത്തു എൻറെ അടുത്തിരുന്നു, എന്തൊക്കെയോ ഹിന്ദിയിലോ മറാഠിയിലോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു, ഹാ എന്തായാലും എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലായില്ല, കൊച്ചു കുട്ടിയായതുകൊണ്ട്‌ അതിനും മനസ്സിലായികാണില്ല അത് പറയുന്നതൊന്നും മനസ്സിലായി കാണില്ല എന്ന്, പക്ഷെ എന്തായാലും ഞങ്ങൾ പെട്ടന്നു കമ്പനി ആയി, ഭാഷ ഇല്ലെങ്കിലും ചിരി നല്ല ഒരു മീഡിയമാണ്  കമ്മ്യൂണിക്കേഷനു. 
പിറ്റേ ദിവസം ഇന്റർവ്യൂ സ്ഥലത്ത് എന്നെ എത്തിച്ചു കൊടുത്തിട്ട് ഓഫീസിൽ പോയാൽ മതി എന്ന് അവളുടെ അച്ഛൻ അവളെ പറഞ്ഞു ഏൽപ്പിച്ചിരുന്നു. ഇന്റർവ്യൂവിന്റെ തലേ ദിവസം തന്നെ ഒരു ബോക്സ്‌  ഭകർവാടിയും പിന്നെ എന്തൊക്കയോ മറാഠി പലഹാരങ്ങളും എനിക്ക് വേണ്ടി വാങ്ങി വെച്ചിരുന്നു, അതൊക്കെ എനിക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ വേണ്ടി വാങ്ങിച്ചു  വെച്ചിരുന്നതാണ് . ഒപ്പം അമ്മയുടെ വക കുറെ ടവൽസ്  ഉള്ള ഒരു ബൊക്സും. രണ്ടു വർഷത്തിനു ശേഷവും അന്ന് ഞാൻ ഭകർവാടി ഇഷ്ടപ്പെട്ടത് ഓർത്തു വെച്ച് അതെനിക്ക് ഗിഫ്റ്റ് തന്നപ്പോൾ മനസ്സില് എന്തോ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റാത്ത സന്തോഷം. ഒരു സഹോദരി തരുന്ന സ്നേഹം, എനിക്ക് സ്വന്തമായി സഹോദരി ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട്  സഹോദരിയെ പോലെ ഞാൻ കരുതുന്ന കുറച്ചുപേർ ഉണ്ട് , അവർക്ക്  പലർക്കും എന്നെ ശാസിക്കാനുള്ള അവകാശവും ഞാൻ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട് . 
ഹാൽഡിറാം കമ്പനിയുടെ ഭകർവാടിയാണ് ഇതുവരെ ഞാൻ കഴിച്ചുള്ളൂ, അതിൽ തന്നെ മുംബൈയിൽ നിന്നും ഉള്ളതാ സൂപ്പർ. ഡൽഹിയിൽ ഇപ്പോൾ കഴിഞ്ഞ ജനുവരിയിൽ പോയപ്പോൾ അവിടെ ഉള്ള  ഹാൽഡിറാം ബേക്കറിയിൽ നിന്നും വാങ്ങിച്ചിരുന്നു പക്ഷെ മുംബൈയിൽ നിന്നും കിട്ടിയ അത്ര നല്ലതല്ലാരുന്നു. 
NB: കഴിഞ്ഞ ജനുവരിയിൽ ഡൽഹിയിൽ പോയപ്പോൾ എന്നെ വല്ലാതെ സങ്കടപ്പെടുത്തിയ ഒരു കാര്യം ഞാൻ ഇനിയൊരു പോസ്റ്റിൽ ( "മതമില്ലാത്ത ആഹാരം" )ഷെയർ ചെയ്യാം